ഒരു മരം നടുമ്പോള്‍...

എനിക്കും ഒരു മരം നടണം
എവിടെ നട്ടുവളര്‍ത്തും എന്‍റെ മരത്തെ?

ജനലരികില്‍ മുറ്റത്തു നട്ടാലോ...
അപ്പോള്‍ ഉറക്കമുണര്‍ന്നപാടേ
മരത്തെ കണികാണാം
ഓരോദിവസവും
അതിലെത്ര തളിരിലകള്‍ നാമ്പിട്ടു
എന്ന്‌ എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്താം
ജാരനെപ്പോലെ പതുങ്ങിവന്ന്‌
മരത്തെ കെട്ടിപിടിക്കും
മകരമഞ്ഞിനെ വഴക്കുപറയാം
മരവുമായി കൂട്ടുകൂടാം
അവളെ പാട്ടും കവിതയും കേള്‍പ്പിക്കാം
അപ്പോള്‍ അവളുടെ ചില്ലകള്‍
എന്‍റെ മുറിയിലേക്കു ചാഞ്ഞു വരും
അതില്‍ സുഗന്ധ സൂനങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്നു വരും
ഉറക്കത്തില്‍
പേകിനാവുകള്‍ കാണാതിരിക്കാന്‍
മരമെന്നെ ദയാപൂര്‍വ്വം ആലിംഗനം ചെയ്യും

എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍
അങ്ങനെ ചിറകുവിരിക്കേ അമ്മ പറഞ്ഞു,
ഉണ്ണീ ഇലകള്‍ കൊഴിച്ച്‌ മരം
മുറ്റമാകെ ചപ്പു ചവറാക്കും
കാറ്റിലും മഴയിലും മരം വീണ്‌
നമ്മുടെ പുര തകര്‍ന്നു പോകും.

പിന്നെ,
എവിടെ കൊണ്ടു നടും എന്‍റെ മരത്തെ
പറമ്പില്‍ നട്ടാലോ.. അതുമതി,

അപ്പോള്‍ വരാന്തയിലിരുന്ന്‌
ഉച്ചക്കാറ്റേറ്റ്‌
എനിക്കു മരത്തിന്‍റെ നൃത്തം കാണാം
അതിന്‍റെ ചില്ലയില്‍ വന്നിരിക്കുന്ന
പൂങ്കുരുവിയുടെ പാട്ടുകേള്‍ക്കാം
മഞ്ഞക്കിളിയോട്‌ കഥ പറയാം
പണിക്കാരിപെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക്‌
അവരുടെ ഓമനകളെ
ആ തണലില്‍ കൊഞ്ചിക്കാം
താരാട്ടു പാടിയുറക്കാം
മരമതിന്‍റെ ശ്വാസം കൊണ്ട്‌
കുഞ്ഞുങ്ങളില്‍ സ്വപ്നം നിറക്കും
അവള്‍ പഴയകഥയിലെ ഭൂതത്തെപ്പോലെ
തന്‍റെ ചുമലുകളെ മൃദുവാക്കും
ഉണ്ണികളോട്‌ തന്‍റെ ശിഖരങ്ങളില്‍
നര്‍ത്തനമാടാന്‍ പറയും.

എന്‍റെ വിചാരങ്ങള്‍ ഇത്രയുമായപ്പോള്‍
അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു
ഉണ്ണീ..,
പറമ്പായ പറമ്പൊക്കെ
വേരുകള്‍പടര്‍ത്തി
വളവും വെള്ളവും വലിച്ചെടുക്കില്ലേ
വിളകളെല്ലാം കെട്ടുപോകില്ലേ...

പിന്നെ എവിടെ കൊണ്ടു നടും
എന്‍റെ മരത്തെ?
വേലിക്കരികിലായാലോ.. ?

വേലിക്കരികിലാവുമ്പോള്‍
അയല്‍വാസിക്കും ഗുണമേകും
പൂവിരിഞ്ഞാലും പഴം വീണാലും
തണല്‍ വിരിഞ്ഞാലും പാതിപ്പാതി
കുട്ടികള്‍ കൂട്ടംകൂടും
അപ്പോള്‍ മരത്തിലൊരു ഊഞ്ഞാലുകെട്ടാം
അയല്‍ക്കാരി പ്രിയസഖി ജയശ്രീയെ
കൂടെ ആടാന്‍ വിളിക്കാം
ഊഞ്ഞാലിലിരുന്ന്
അവളുടെ മിഴിപ്പീലിയെണ്ണാം
കടങ്കഥകള്‍ പറഞ്ഞ്‌ ഉത്തരം മുട്ടിക്കാം

എന്‍റെ സ്വപനങ്ങള്‍ ഇത്രക്കുമായപ്പോള്‍
ജയശ്രീയുടെ അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു
എന്നിട്ടു വേണമല്ലെടാ
എന്‍റെ മകള്‍ക്കു പേരുദോഷമുണ്ടാകാന്‍?

പിന്നെ എവിടെ കൊണ്ടു നടും
എന്‍റെ മരത്തെ?

നടാനിടമില്ലാതെ
എന്നില്‍തന്നെ കുഴിച്ചിട്ടു ഞാനാമരത്തെ
തൊലിയും മാംസവും അസ്ഥിയും തുരന്ന്
എന്‍റെ മജ്ജയുടെ പശിമയില്‍
താഴ്ത്തിനട്ടൂ ഞാനാമരം

എന്‍റെ ധമനികളിലും സിരകളിലും
വേരുകള്‍ പടര്‍ത്തി
എന്‍റെ ശിരസ്സില്‍ തളിരിലകള്‍ വിരിയിച്ച്‌
മരം പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു.
എന്നിലേയ്ക്കു പൂക്കളും കായ്കളും
പ്രാണവായുവും ഉതിര്‍ത്ത്‌
എന്നില്‍ തന്നെ പച്ചച്ചും പഴുത്തും
എന്നില്‍ തന്നെ ചുവന്നും തുടുത്തും
എന്നില്‍ തന്നെ ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും
മരം തന്നെ ഞാന്‍
ഞാന്‍ തന്നെ മരം എന്ന കണക്കെ
------------------------------
കാലങ്ങള്‍ പറന്നും ഇരുന്നും
കൊഴിഞ്ഞും പോകെ
പച്ചിലകള്‍ തളിര്‍ക്കാതായി
മഞ്ഞയിലകള്‍ പഴുത്തുവീണ്‌
ഞാനൊരു ചവറുകൂനയായി
പൂക്കാത്ത പടുമരം
എന്നില്‍ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു
വിറകിനും മരപ്പണിക്കും കൊള്ളാത്ത
പൂതലിച്ചമരം.

Comments

  1. ആഹാ...കവിത അസ്സലായി..നല്ലോണം ആസ്വദിക്കാന്‍ പറ്റി

    ReplyDelete
  2. സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കും സ്നേഹത്തിനും എവിടെയുമില്ല ഒരിടം, എല്ലാം നമ്മില്‍ തന്നെ ചീഞ്ഞു പൂതലിച്ചു പോകുന്നു!!!

    ReplyDelete
  3. മനസ്സില്‍ പച്ചപിടിച്ച്,മഞ്ഞില്‍ കുളിച്ച്, തണല്‍ പരത്തി,സുഗന്ധം വിടര്‍ത്തി; മണ്ണില്‍ ഒരുപാട് പേരിങ്ങനെ പടുമരങ്ങളായി നില്‍ക്കുന്നു...
    നീണ്ടുപോയതറിയാതെ വായിച്ചാസ്വദിച്ച കവിത.ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  4. നടാനിടമില്ലാതെ
    എന്നില്‍തന്നെ കുഴിച്ചിട്ടൂ ഞാനാമരത്തെ
    തൊലിയും മാംസവും അസ്ഥിയും തുരന്ന്
    എന്‍റെ മജ്ജയുടെ പശിമയില്‍
    താഴ്ത്തിനട്ടൂ ഞാനാമരം
    ഇഷ്ടമായി ഭാനു :)

    ReplyDelete
  5. സ്വപ്നങ്ങളും സ്നേഹവും ഒക്കെ വളരാന്‍ അനുവദിക്കാതെ നമ്മില്‍ത്തന്നെ കുഴിച്ചുമൂടി....

    നല്ല കവിത ഭാനൂ, കവിതയിലേക്കിറങ്ങി ചെല്ലുമ്പോള്‍ എന്നെത്തന്നെ കാണുന്നു ഞാനും...

    ReplyDelete
  6. നല്ല കവിത. നടാനിടമില്ലാത്ത മരത്തെ സ്വന്തം ശിരസ്സില്‍ ഇടം കണ്ടത്തി.
    എന്‍റെ ധമനികളിലും സിരകളിലും വേരുകള്‍ പടര്‍ത്തി എന്‍റെ ശിരസ്സില്‍ തളിരിലകള്‍ വിരിയിച്ച്‌ മരം പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു.

    ഇഷ്ടായി!

    ആശംസകള്‍!

    www.chemmaran.blogspot.com

    ReplyDelete
  7. സ്നേഹമരം നടൂ
    ഒപ്പുമരങ്ങള്‍ വളര്‍ത്തൂ

    ReplyDelete
  8. “നടാനിടമില്ലാതെ
    എന്നില്‍തന്നെ കുഴിച്ചിട്ടൂ ഞാനാമരത്തെ
    തൊലിയും മാംസവും അസ്ഥിയും തുരന്ന്
    എന്‍റെ മജ്ജയുടെ പശിമയില്‍
    താഴ്ത്തിനട്ടൂ ഞാനാമരം“

    ഭാനുവിന്റെ വ്യത്യസ്ഥമായ കവിത ഇഷ്ടമായി.

    ReplyDelete
  9. കവിത ഏറെയിഷ്ടപ്പെട്ടു എനിക്ക്. ആ കൺപീലിയെണ്ണലൊക്കെ മൌലികം. എന്നിലെ മരത്തെ വഴിയോരത്തു നട്ടാലോ ഭാനൂ, എല്ലാർക്കും തണലേകി, പൂവേകി ...

    ReplyDelete
  10. എല്ലാവര്‍ക്കും കാണും സ്വപ്നങ്ങളും മോഹങ്ങളും. ഒരു മയില്‍‌പ്പീലി പോലെ മനസ്സിന്റെ താളുകള്‍ക്കിടയില്‍ ആരോടും പറയാതെ, ആരേയും കാണിക്കാതെ നമ്മളത് കുഴിച്ചുമൂടും. കാലം കഴിയുമ്പോള്‍ ചിതലരിച്ച മനസ്സും പൊടിപിടിച്ച മയില്‍‌പ്പീലിയും മാത്രം ബാക്കിയാകും..

    ഈ കവിതയും ആശയവും വളരെ വളരെയിഷ്ടമായി.

    ReplyDelete
  11. ഭാനു മാഷേ,മരത്തിനു സ്വന്തം ശരീരം തന്നെ ദാനം ചെയ്തല്ലോ പടര്‍ന്നു പന്തലിക്കാന്‍.കുഞ്ഞു വരികളില്‍ വലിയ കവിത.ആശംസകള്‍.

    ReplyDelete
  12. മനസ്സിലൊളിപ്പിക്കേണ്ടി വരുന്ന സ്വപ്നങ്ങളുടേയും മോഹങ്ങളുടേയും ഭംഗിയായ ആവിഷ്കാരം...നന്നായി ഭാനുവേട്ടാ...

    ReplyDelete
  13. വളരാൻ ഇടമില്ലാതെ നമ്മളിലേക്ക് തന്നെ വളരുന്ന മരങ്ങൾ
    ഇഷ്ടായി കവിത..

    ReplyDelete
  14. എന്നുള്ളിലെ മരം ഞാന്‍ അറിയാതെ വളര്‍ന്നു
    ബാല കൗമാര്യങ്ങള്‍ കടന്നു പുഷിപ്പിച്ചു
    തണലേകി വൃദ്ധനായി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
    ഇല്ല തരുവനില്ല ഒരു തുള്ളി സഹായവുമെനിക്ക്
    ദാഹമായി അറുത്തു കൊണ്ട് പോകാന്‍ തയ്യാറാവുന്ന
    കുട്ടങ്ങലെനിക്കു കണ്ണും കേടയും ഇല്ലാതെ ആയില്ലേ
    വളരട്ടെ മറ്റു മരങ്ങളും കാണും ഇനിയും നല്ല നാളകളെ
    ഭാവനതന്‍ തന്‍ ചിറകിലേറി ഞാന്‍ അറിയാതെ എന്തൊക്കെയോ
    ഭാനു കുറിച്ച് പോയി മരം ഒന്ന് നടാം ഇനിയും ഞാന്‍
    ജീവിത ഗാനം നിലക്കാതെ ഇരിക്കട്ടെ ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  15. നടാമിനിയും ഒരു മരം

    എന്നുള്ളിലെ മരം ഞാന്‍ അറിയാതെ വളര്‍ന്നു
    ബാല കൗമാര്യങ്ങള്‍ കടന്നു പുഷ്പ്പിച്ചു
    തണലേകിയങ്ങ് വൃദ്ധനായി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
    പച്ചില ചിരിച്ചു എന്റെ ഇലച്ചര്‍ത്തില്‍ നിന്നുംവീണ കരിയിലകണ്ട്
    ഇല്ല തരുവനില്ല ഒരു തുള്ളി സഹായവുമെനിക്ക്
    ദാഹമായി, അറുത്തു കൊണ്ട് പോകാന്‍ തയ്യാറാവുന്ന
    കുറ്റങ്ങളെനിക്കു, കണ്ണും കേടയും ഇല്ലാതെ ആയില്ലേ
    വളരട്ടെ മറ്റു മരങ്ങളും കാണും ഇനിയും നല്ല നാളകളെ
    ഭാവനതന്‍ തന്‍ ചിറകിലേറി ഞാന്‍ അറിയാതെ എന്തൊക്കെയോ
    ഭാനുവില്‍ വേരോടി നിന്നു കുറിച്ച് പോയി
    മരത്താല്‍ തീര്‍ത്തൊരു കടലാസിലായി
    ഇനിയും ഞാനോന്നു നടാം മരം
    ജീവിത ഗാനം നിലക്കാതെ ഇരിക്കട്ടെ മനുകുലത്തിന്‍

    ReplyDelete
  16. മനസ്സിൽ കുഴിച്ചു മൂടേണ്ടി വരുന്ന മോഹങ്ങളുടെ ഗദ്ഗദം...

    ReplyDelete
  17. "ഊഞ്ഞാലിലിരുന്ന്
    അവളുടെ മിഴിപ്പീലിയെണ്ണാം
    കടങ്കഥകള്‍ പറഞ്ഞ്‌ ഉത്തരം മുട്ടിക്കാം"
    കവിതയും കവിതയിലെ ഈ വരികളും ഒരുപാടിഷ്ടമായി ഭാനുവേട്ടാ..

    ReplyDelete
  18. ബാനു ...ഒരു നീണ്ട കവിത ......എന്ത് പറ്റി ഇത്ര മാത്രം വാച്ചലാമായി ഇതിനു മുന്പ് ബാനുവിനെ കണ്ടിട്ടില്ല .....സ്വയമൊരു മരമായി പടര്‍ന്നത് കൊണ്ട് ആവും ഇത്ര മാത്രം വിശാലമായി പറയുന്നു ....പതിവില്‍ നിന്ന് മാറി ഒരു കവിത ...............ഹാറ്റ്സ് ഓഫ്‌

    ReplyDelete
  19. ഞാന്‍ തന്നെ മരം എന്ന കണക്കെ...........!!!

    ഉള്‍വലിയുന്ന ആശയങ്ങളെ ആണോ ഭാനു മരമായി സങ്കല്പിച്ചത്...ഈ കവിതയ്ക്ക് ദ്വയര്തമുന്ടെന്നു കരുതാമോ?

    ReplyDelete
  20. ഉള്ളിൽക്കിടന്ന് ശ്വാസം മുട്ടുമെന്ന് കരുതി പുറത്ത് വിട്ട കിളി
    പുകശ്വസിച്ച് പറക്കുവാനാകാശങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെട്ട്
    ഉള്ളിൽ തിരിച്ചു വന്ന് വീണ്ടും കൂടുകൂട്ടുന്നു.

    ReplyDelete
  21. ഇഷ്ടായി ഭാനൂ, ശരിക്കും. വായിച്ചു പോയത് അറിഞ്ഞതേയില്ല. നല്ല ആശയം, നന്നായി, ലളിതമായി എഴുതുകയും ചെയ്തു. മരത്തോളം ആഗ്രഹിക്കാതെ, സ്വപ്നം കാണാതെ പുല്ലുവച്ചുപിടിപ്പിച്ചാലോ എന്നോര്‍ത്തുപോയി ഞാന്‍. മരത്തോളം കൊതിയ്ക്കും, പുല്ലോളം എങ്കിലും കിട്ടുമോ പലപ്പോഴും?

    ReplyDelete
  22. മരം ഒരു സ്വപ്നം തന്നെ ആണ്. ഓരോ മനുഷ്യരിലും ഉള്ള സ്വപ്‌നങ്ങള്‍. അവനവനില്‍ കുഴിച്ചിട്ടവ.
    നമ്മുടെ വ്യവസ്ഥ ആഗ്രഹങ്ങളെ വെട്ടിച്ചുരുക്കുന്നു. കാലുകളെ ചെരുപ്പിന്റെ അളവിലാക്കുന്നു.
    എന്റെ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളോട് സ്നേഹം മാത്രം.

    ReplyDelete
  23. അഭിനന്ദനങ്ങൾ

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

പ്രണയം വിപ്ലവമാണ്

ആരാണ് രക്തസാക്ഷി?

സ്നേഹം എന്നാല്‍ എന്താണ്?