ഉസ്താദ് ബിസ്മില്ലാഖാന്‍













ഗംഗയുടെ തീരങ്ങളോട് ചോദിക്കൂ,
പറയും.
ഈ വൃദ്ധഗായകനെപറ്റി.

നിങ്ങള്‍
ജന്മഭൂമിയെയും സംസ്ക്കാരങ്ങളെയും പറ്റി
സായുധ സംവാദങ്ങള്‍ നടത്തുമ്പോള്‍,
അയല്‍ക്കാരന്റെ മതബോധത്തിലേക്ക്
വാളിറക്കുമ്പോള്‍,
ചാച്ചാജി എന്ന് ഇന്നലെവരെ വിളിച്ചവളുടെ
നഗ്നതയില്‍ പല്ലിറുക്കി
ആര്‍‌ഷഭാരതമെന്നു പുലമ്പുമ്പോള്‍
കുട്ടികളുടെ നിഷ്ക്കളങ്കതയോടെ
ഷെഹനായ് ഊതിക്കൊണ്ട്
പുണ്യനദിയുടെ തീരത്തില്‍
വിശ്വനാഥ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഒതുക്കു കല്ലുകളൊന്നില്‍
കബീറിന്റെ ധ്യാനവുമായി ഇരുന്നവന്‍ -
ബിസ്മില്ലാഖാന്‍.

ഉസ്താദ് ബിസ്മില്ലാഖാന്‍
ഷെഹനായ് ഊതുമ്പോള്‍
പ്രപഞ്ചനാഥന്‍ ശിലയില്‍ നിന്നുമുണര്‍ന്ന്
അവനരികില്‍ ചെന്നിരിക്കും.
അപ്പോള്‍ ഗംഗ
താന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും
പവിത്രയാകുന്നതറിയും.
ആകാശം സമാധാനവുമായി ഭൂമിയില്‍ വന്നിരിക്കും.
ഗംഗയുടെ തീരങ്ങളില്‍ നിന്നും ആത്മാവുകള്‍
ശാന്തിയുടെ നിറവില്‍ ഉണര്‍ന്നുവരും.

ഉസ്താദ് ...
അവിടുന്ന് ഷെഹനായ് ഊതുമ്പോള്‍
അതൊരു സുഷിരവാദ്യത്തിന്റെ സ്വരമാധുര്യമല്ല,
സംഗീതം കൊണ്ടുള്ള രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലാണ്.
അതിര്‍ത്തികളില്ലാത്ത
വര്‍ണ്ണഭേദങ്ങളില്ലാത്ത
മതഭേദങ്ങളില്ലാത്ത
മാനവീകതയുടെ പ്രഖ്യാപനമാണ്.

Comments

  1. ഉസ്താദ് ബിസ്മില്ലാ ഖാനെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
    എന്നാല്‍, കവിത പറയുന്ന 'ബിസ്മില്ലാഖാനെ' ഞാനിപ്പോഴാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്‌.
    വര്‍ത്തമാനത്തിലെ മതവെറിയെയും ജാതിവരമ്പിനെയും ഭേദിക്കുന്ന, ഉദാത്ത മാനവികതയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ശുദ്ധ സംഗീതമായ് ഉസ്താദിന്റെ സാനിദ്ധ്യവും അതിന്റെ ബോധ രാഷ്ട്രീയത്തെയും ഞാനിപ്പോള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
    ഇന്നിനെ തിരുത്താന്‍ തക്ക ശേഷിയുള്ള ഒരു മാതൃക ഉസ്താദില്‍ ഉണ്ടെന്നു വ{ഉ}രയുന്ന കവിതക്ക്.
    സ്നേഹാഭിവാദനങ്ങള്‍..!!!

    ReplyDelete
  2. ഭാനുവിന്റെ കവിതകളില്‍ ഏറെ ഇഷ്ടമായ ഒന്ന്...ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  3. സംഗീതത്തിന് അതിർത്തികളില്ല...
    ദേശമില്ല, ഭാഷയില്ല...
    ജാതിയില്ല, മതമില്ല...
    ശുദ്ധമായ സ്നേഹം മാത്രം...

    ആശംസകൾ...

    ReplyDelete
  4. സംഗീതനിരക്ഷരനായ ഞാൻ പോലും ആ ഷെഹണായ് കേട്ടിരുന്നു പോകാറുണ്ട്, ദൈവം ജാലകം തുറന്ന് കാതോർത്തിരിക്കുന്ന മാനവസംഗീതം. സംഗീതം ഒരു രാഷ്ടീയ തിരുത്തൽ ശക്തിയാവുന്നത് വേറിട്ട നല്ലോരാസ്വാദനമാണ്, സാർത്ഥകമായ ഒന്ന്!

    ReplyDelete
  5. ഉസ്താദ് ബിസ്മില്ലാഖാന്‍
    ഷെഹനായ് ഊതുമ്പോള്‍
    പ്രപഞ്ചനാഥന്‍ ശിലയില്‍ നിന്നുമുണര്‍ന്ന്
    അവനരികില്‍ ചെന്നിരിക്കും.
    ഞാനും കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

    ReplyDelete
  6. മഹാനായ ആ കലാകരനുള്ള സ്മരണാഞ്ജലി നന്നായി..വ്യത്യസ്ത പ്രമേയം അവതരണശൈലി കൊണ്ട് മികവുറ്റതായി...സംഗീതം കൊണ്ട് മാന്ത്രികം കാട്ടിയ ആ കലാകരൻ ഇനിയും യുഗാന്തരങ്ങളിലൂടെ ജീവിക്കട്ടെ

    ReplyDelete
  7. അപ്പോള്‍ ഗംഗ
    താന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും
    പവിത്രയാകുന്നതറിയും.
    ആകാശം സമാധാനവുമായി ഭൂമിയില്‍ വന്നിരിക്കും.
    ഗംഗയുടെ തീരങ്ങളില്‍ നിന്നും ആത്മാവുകള്‍
    ശാന്തിയുടെ നിറവില്‍ ഉണര്‍ന്നുവരും.

    വരികളിലെ ശാന്തിയ്ക്കു നന്ദി,

    ReplyDelete
  8. nalla sukhamulla kavitha...nannayirikkunnu...

    ReplyDelete
  9. ഇഷ്ടപ്പെട്ടു..

    ReplyDelete
  10. നന്നായി.അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ !

    ReplyDelete
  11. പച്ച മാംസം കത്തിയെരിയുന്ന മണികര്‍ണി കയുടെ സാന്ത്വന സംഗീതത്തിന്‍ ഉസ്താദ്

    നല്ല വരികള്‍

    ReplyDelete
  12. നല്ല കവിത....

    ആശംസകള്‍.....

    ReplyDelete
  13. ഉസ്താദ് ബിസ്മില്ലാഖാന്റെ ഷേണായി ആസ്വദിച്ച അതേ സന്തോഷം .......

    ReplyDelete
  14. സംഗീതം മനസ്സിനെ സ്വസ്ഥമാക്കും.
    മനസ്സില്‍ വെറുപ്പും വിദ്വേഷവും പടരാതിരിക്കാന്‍ അത് മതി

    ReplyDelete
  15. അതെ..

    അതിര്‍ത്തികളില്ലാത്ത
    വര്‍ണ്ണഭേദങ്ങളില്ലാത്ത
    മതഭേദങ്ങളില്ലാത്ത
    മാനവീകതയുടെ പ്രഖ്യാപനം.

    ReplyDelete
  16. നല്ല വായനക്കും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കും എന്റെ സ്നേഹിതര്‍ക്കു സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയില്‍ നന്ദി.

    ReplyDelete
  17. ഉസ്താദ് ...
    അവിടുന്ന് ഷെഹനായ് ഊതുമ്പോള്‍
    അതൊരു സുഷിരവാദ്യത്തിന്റെ സ്വരമാധുര്യമല്ല,
    സംഗീതം കൊണ്ടുള്ള രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലാണ്.
    അതിര്‍ത്തികളില്ലാത്ത
    വര്‍ണ്ണഭേദങ്ങളില്ലാത്ത
    മതഭേദങ്ങളില്ലാത്ത
    മാനവീകതയുടെ പ്രഖ്യാപനമാണ്.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ആരാണ് രക്തസാക്ഷി?

സ്നേഹം എന്നാല്‍ എന്താണ്?

പ്രണയം വിപ്ലവമാണ്