പൊറിഞ്ചുവേട്ടാ
വട്ടിയില് എന്തുണ്ട് മീനുകള്?
അയല, ചാള, കണമ്പ്, വെളൂരി!
പുതിയതരം മീനൊന്നും പിടിക്കുന്നില്ലേ മുക്കുവര്?
കടലിങ്ങനെ ആഴത്തിലും പരപ്പിലും കിടന്നിട്ടും
വലയില് കടലിനെ അരിച്ചെടുത്തിട്ടും
എന്തേ പുതിയതൊന്നും കുടുങ്ങിയില്ല.
എത്റനാളായി ഇതേ മീനുകള്
പൊരിച്ചും പൊള്ളിച്ചും
കറിവെച്ചും കഴിക്കുന്നു.
മീന് തിന്നുമ്പോള്
പുതിയാതൊന്നു തിന്നണം
അതിന്റെ മാംസം ചവച്ച്
മുള്ളുവലിച്ചൂരുന്നതിന്റെ ത്രില്ല്
നിങ്ങള്ക്കറിഞ്ഞുകൂട.
അടുക്കളയില് അമ്മവേവിക്കുന്നത്
എന്നും ചോറുതന്നെ
മടുത്തുപോയി
ഈ പഴഞ്ചന് ആഹാര രീതികള്
ഒരു ദിവസം ചൈനീസ്
മറ്റൊരുദിവസം അമേരിക്കന്
അങ്ങനെ ഭൂഖണ്ഡങ്ങള് മറികടക്കുന്ന
തീറ്റശൈലികള് വളര്ത്തിയെടുക്കണം
അവിടെയാണ് പുതുമയുള്ളരുചികള്
വെന്തു പൊങ്ങുന്നത്.
ദരിദ്ര നാരായണാ
നിനക്കെന്നും വിശപ്പോ?
മനുഷ്യര്ക്കെന്തെല്ലാം വികാരങ്ങളുണ്ട്?
നീ ഇപ്പോഴും അരച്ചാണ് വയറിന്റെ അടിമ.
നീ ഒട്ടും അപ്ഡേറ്റ് അല്ല.
ഹേ കഥാകാരാ...
എവിടെ നിന്റെ കഥയില് പുതുമ?
അതേ പഴയ വിഷയങ്ങള്
പ്റണയം, വിരഹം, ഗൃഹാതുരത,
വഞ്ചന, പക, ഒളിച്ചോട്ടം,
ദാരിദ്ര്യം, നിരാശ, വര്ഗ്ഗീയത,
ദേശസ്നേഹം, വിപ്ളവം, കരുണ
വക്രിച്ചും വിസ്തരിച്ചും
അവസാനത്തേത് ആദ്യം പറഞ്ഞും
ആദ്യത്തേത് അവസാനം പറഞ്ഞും
ഭാഷകൊണ്ടുള്ള കുരങ്ങുകളി.
ഞാനൊന്നും
അറിയുന്നില്ലെന്നാണു നിന്റെ നാട്യം.
പറയുമ്പോള് ഒരു പുതിയ കഥപറയണം
ചൊല്ലുമ്പോള് ഒരു പുതിയ കവിത
വരക്കുമ്പോള് ഒരു പുതിയ ചിത്റം
ചിരിക്കുമ്പോള് ഒരു പുതിയ ചിരി
കരയുമ്പോള് ഒരു പുതിയ കരച്ചില്
ആടുമ്പോള് ഒരു പുതിയ ആട്ടം
പാടുമ്പോള് ഒരു പുതിയ പാട്ട്...
എങ്കിലേ
ഞങ്ങളുടെ എമ്പക്കം നിറഞ്ഞ കുക്ഷിയില്
ഇക്കിളി വിടരൂ...
വട്ടിയില് എന്തുണ്ട് മീനുകള്?
അയല, ചാള, കണമ്പ്, വെളൂരി!
പുതിയതരം മീനൊന്നും പിടിക്കുന്നില്ലേ മുക്കുവര്?
കടലിങ്ങനെ ആഴത്തിലും പരപ്പിലും കിടന്നിട്ടും
വലയില് കടലിനെ അരിച്ചെടുത്തിട്ടും
എന്തേ പുതിയതൊന്നും കുടുങ്ങിയില്ല.
എത്റനാളായി ഇതേ മീനുകള്
പൊരിച്ചും പൊള്ളിച്ചും
കറിവെച്ചും കഴിക്കുന്നു.
മീന് തിന്നുമ്പോള്
പുതിയാതൊന്നു തിന്നണം
അതിന്റെ മാംസം ചവച്ച്
മുള്ളുവലിച്ചൂരുന്നതിന്റെ ത്രില്ല്
നിങ്ങള്ക്കറിഞ്ഞുകൂട.
അടുക്കളയില് അമ്മവേവിക്കുന്നത്
എന്നും ചോറുതന്നെ
മടുത്തുപോയി
ഈ പഴഞ്ചന് ആഹാര രീതികള്
ഒരു ദിവസം ചൈനീസ്
മറ്റൊരുദിവസം അമേരിക്കന്
അങ്ങനെ ഭൂഖണ്ഡങ്ങള് മറികടക്കുന്ന
തീറ്റശൈലികള് വളര്ത്തിയെടുക്കണം
അവിടെയാണ് പുതുമയുള്ളരുചികള്
വെന്തു പൊങ്ങുന്നത്.
ദരിദ്ര നാരായണാ
നിനക്കെന്നും വിശപ്പോ?
മനുഷ്യര്ക്കെന്തെല്ലാം വികാരങ്ങളുണ്ട്?
നീ ഇപ്പോഴും അരച്ചാണ് വയറിന്റെ അടിമ.
നീ ഒട്ടും അപ്ഡേറ്റ് അല്ല.
ഹേ കഥാകാരാ...
എവിടെ നിന്റെ കഥയില് പുതുമ?
അതേ പഴയ വിഷയങ്ങള്
പ്റണയം, വിരഹം, ഗൃഹാതുരത,
വഞ്ചന, പക, ഒളിച്ചോട്ടം,
ദാരിദ്ര്യം, നിരാശ, വര്ഗ്ഗീയത,
ദേശസ്നേഹം, വിപ്ളവം, കരുണ
വക്രിച്ചും വിസ്തരിച്ചും
അവസാനത്തേത് ആദ്യം പറഞ്ഞും
ആദ്യത്തേത് അവസാനം പറഞ്ഞും
ഭാഷകൊണ്ടുള്ള കുരങ്ങുകളി.
ഞാനൊന്നും
അറിയുന്നില്ലെന്നാണു നിന്റെ നാട്യം.
പറയുമ്പോള് ഒരു പുതിയ കഥപറയണം
ചൊല്ലുമ്പോള് ഒരു പുതിയ കവിത
വരക്കുമ്പോള് ഒരു പുതിയ ചിത്റം
ചിരിക്കുമ്പോള് ഒരു പുതിയ ചിരി
കരയുമ്പോള് ഒരു പുതിയ കരച്ചില്
ആടുമ്പോള് ഒരു പുതിയ ആട്ടം
പാടുമ്പോള് ഒരു പുതിയ പാട്ട്...
എങ്കിലേ
ഞങ്ങളുടെ എമ്പക്കം നിറഞ്ഞ കുക്ഷിയില്
ഇക്കിളി വിടരൂ...
"പുത്തന് ഇക്കിളികള്ക്ക് കാതോര്ക്കുക"
ReplyDeleteഎരിയുന്ന വയറിന്റെ പുകചിലിനു മാറ്റം വന്നില്ല വരികയുമില്ല
ReplyDeleteമര്ദ്ധിതന്റെ വേദനക്ക് മാറ്റം ഇല്ല മാറുകയും ഇല്ല
ബാക്കി എല്ലാ നന്മകള്ക്കും മാറ്റം വാന് തിന്മകള് ആയല്ലോ
പുതിയതെല്ലാം മടുക്കുമ്പോള് നമുക്ക് വീണ്ടും പഴമ തേടിപ്പോകാം..
ReplyDeleteആര്ത്തിയൊടുങ്ങാത്ത മനുഷ്യമൃഗത്തിന്റെ വായ്ക്കകത്ത് മണ്ണ് വീഴും വരെ തുടരുമോ എല്ലാ ദുരകളും.അവസാനമില്ലാതിരിക്കുമോ ഈ മാംസ ദാഹങ്ങള്ക്ക് ?പ്രതീക്ഷകള് കൊടുക്കാം അല്ലേ...?
ReplyDeleteപുതിയതിന് വേണ്ടി വായ പിളര്ന്നു
ReplyDeleteദാഹിക്കുമ്പോഴും
പുതിയത് ചവകാതെ വിഴുങ്ങുബോഴും
നീ പഴയത് തന്നെ എന്ന് എന്താ ഓര്ക്കാതിരിക്കുന്നു
മടയാ..
ഭാനു കവിതയിലെ ആക്ഷേപ ഹാസ്യം നന്നായി
ദരിദ്ര നാരായണാ
ReplyDeleteനിനക്കെന്നും വിശപ്പോ?
മാറാത്തതും മാറ്റം വരാത്തതുമായ് ഒന്നുമാത്രം.
അവസാന വരികളിലെ കവിതയുടെ ജീവന് എല്ലാം പറയുന്നു.
ReplyDeleteഇല്ലാത്തവന് വേണം,
ReplyDeleteഉള്ളവന് ചേഞ്ച് വേണം......
അത്രേയുള്ളൂ .
ആര് കൊടുക്കുന്നു എന്നിടത്താണ് കാതലായ ചോദ്യം
മാറ്റങ്ങളില്ലെങ്കിലും മടുപ്പില്ലാതിരിക്കണം.. നന്നായെഴുതി.
ReplyDeleteഅതാണ് ഭാനു പ്രശ്നം. പുതുമ...
ReplyDeleteപുതുമ തേടി പോകുമ്പോള് ഒന്നോര്ക്കുക...നമ്മളും പഴകി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്...അപ്പോള് നമ്മള് തന്നെ പുതിയത് ആകെണ്ടേ...ആശംസകളോടെ..
ReplyDeleteഭാനുവേ
ReplyDeleteഅധമരുചികള് സന്ക്രമിക്കുന്നത് അനുകരനതിണ്ടേ ഭാഷയിലൂടെയാണ് .
വിശപ്പിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നത് ഇന്നിപ്പോള് നാണക്കേടാണ് .
രുചികളാണ് ഭാഷയെയും സംസ്കാരത്തെയും ഒക്കെ നയിക്കുന്നത് .
ആരാണ് ആ ശാസകന് ?
ആഗ്രഹം മനുഷ്യനെ ജീവിക്കാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.അത്യാഗ്രഹം നാശത്തിലെക്കു നയിക്കുന്നു..പുതുമ തേടുന്നത് മനുഷ്യനു മാത്രമുള്ള ബുദ്ധിപരമായ പ്രത്യേകത കൊണ്ടായിരിക്കണം.അത് ലോകത്തിന്റെ വളര്ച്ചയെ ആത്യന്തികമായി സഹായിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്..
ReplyDelete...ഇങ്ങിനെയൊക്കെ വയറ് നിറഞ്ഞ് ഒരെമ്പക്കം വിട്ട് പറയാം.
പക്ഷെ വിശന്ന വായില്നിന്ന്..?
പുതുമ തേടിയുള്ള മനുഷ്യന്റെ യാത്ര...ആ വിശപ്പിനെ ശമിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ...?
ReplyDeleteപക്ഷെ 'വിശപ്പിന്റെ' വിളി അന്നും എന്നും ഒന്ന് തന്നെയല്ലേ മാഷേ?
ReplyDeleteമാനത്ത് കണ്ണിയുടെ കമന്റില് പ്രിയാഗിന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം ഉണ്ട്. വിശപ്പിന്റെ സാഹിത്യം ആക്രമിക്കപ്പെടുന്ന കാലയളവിനെ പരിഹസിക്കുകയാണ് ഞാന് കവിതയില് ചെയ്തത്.
ReplyDeleteഎല്ലാ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്ക്കും വളരെ നന്ദി.
കവിത ഇഷ്ടം, പ്രമേയം കൊണ്ടും വ്യത്യസ്തത കൊണ്ടും.
ReplyDeleteപ്രണയം: തുണിമാറുന്നതിലെ നിറഭേദം
വിരഹം: ഒരു മിസ്ഡ് കോളിലേത്
ഗൃഹാതുരത: മാതാപിതാക്കള്ക്കൊരു ശരണാലയ ടിക്കറ്റ്
വഞ്ചന: പേറ്റന്റിന്റെ പുതിയ നിര്വ്വചനം
പക: ആയുധങ്ങള്ക്ക് അടിസ്ഥാനം
ഒളിച്ചോട്ടം: ഞാനും എന്റെ കെട്ട്യോനും അയലക്കത്തെ തട്ടാനും
ദാരിദ്ര്യം: രുചിഭേദം-അന്നും ഇന്നും എന്നും
നിരാശ: ആശിക്കുവാനെനിയെന്തെന്ന് ഓര്ക്കുവാനുള്ള ദാരിദ്ര്യം വര്ഗ്ഗീയത: വര്ഗ്ഗത്തിനും അതീതം എന്ന് പുതു നിര്വ്വചനം?
ദേശസ്നേഹം: ഹോളിവുഡ് സിനിമകള്ക്ക് മാത്രം സ്വന്തം
വിപ്ളവം: തെറിപ്പദം പുത്തനുഷസ്സിലെ മഞ്ഞുതുള്ളികള്ക്ക്..
പുതുമകള് തന്നെ എവിടെയും..
*******
ഭൂഖണ്ഡം എന്നല്ലേ ശരി?
അധികം പ്രയോഗിക്കാത്ത വാക്കായതിനാലൊരു സംശയം..
പുതുവത്സരാശംസകള്ണ്ടേ..!!
ചോദ്യമുതിര്ക്കുമ്പോഴും അത് കൃത്രിമാമാകുന്നു എന്നതാണ് കുഴപ്പം. ഉത്തരങ്ങളോ വാര്പ്പ് മാതൃകകളും... ശരിയായ ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് /ചോദ്യങ്ങളെ പുതുക്കി പണിയാന് ചിന്തയെ ആലയിലെ ചൂളയില് വെച്ച് പഴുപ്പിച്ചെടുക്കണം.
ReplyDeleteവഴിത്താരകളിലെ കരിയിലകളെ യഥേഷ്ടം വിടുകയല്ല ഏറ്റം വേഗത്തില് ചാരമാക്കി വളമാക്കണം.
ഞാനിപ്പോള് വരാം... കത്തിയുടെ മൂര്ച്ച നോക്കാന് ഒരധികാരി വാതിലില് മുട്ടുന്നു.
നിശാസുരഭി വ്യാഖ്യാനങ്ങള്ക്ക് സല്യൂട്ട്.
ReplyDeleteതെറ്റ് മനസ്സിലാക്കുന്നു.
എല്ലാ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളുടെയും വായനക്കും സ്നേഹത്തിനും വളരെ നന്ദി.
ഉമ്മകളേക്കാൾ എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു.വിഷയത്തിലെ വ്യത്യസ്തത കൊള്ളാം.
ReplyDeleteമനുഷ്യർക്കെല്ലാം പെട്ടന്നു മടുക്കും ആ മടുപ്പില്ലാതെയെന്തു ജീവിതംമെന്നു നാം കരുതുന്നു.സത്യത്തിൽ നാമെന്തിനു വേണ്ടിയാണിങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരിക്കുന്നത്.
മനുഷ്യ മനസ്സിനെപ്പറ്റിയുള്ള പഠനാമായ് മാറിയ കവിത.
കഥയില്ലാ ഇക്കിളികളും...കഥയുള്ള വരികളും...നന്നായി...
ReplyDeleteഎങ്കിലേ
ReplyDeleteഞങ്ങളുടെ എമ്പക്കം നിറഞ്ഞ കുക്ഷിയില്
ഇക്കിളി വിടരൂ...നന്നായി ...അപ്ഡേറ്റ് തന്നെ