Posts

Showing posts from February, 2012

ചേനക്കാര്യം

കാലുകള്‍ കൊണ്ട്‌ ഭൂമിയില്‍
അടയാളങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തി നടക്കുന്ന
കൊമ്പനെ അറിയില്ലേ
തന്‍റെ ഭാരം കൊണ്ട്‌
ഭൂമിയമ്മക്കു നോവുമോ
എന്നാണതിന്‍റെ തിടുക്കം.
വലുതിന്‍റെ നാട്യങ്ങളില്ലാത്തവന്‍
കുഴിയാനയുടെ കുസൃതിപോലുമില്ലാത്ത
പാവത്താന്‍.
മേനിപോലെ
എന്‍റെ മനസ്സും വലുത്‌

കൊമ്പുകള്‍
വെറും അലങ്കാരം
ചുമരില്‍ തൂക്കിയിട്ട
ഐശ്വര്യത്തിന്‍റെ ഉടവാള്‍.

മസ്തകങ്ങള്‍
സഹ്യന്‍റെ കൊടുമുടികള്‍
‍ക്ഷമയുടെ പര്‍വ്വതങ്ങള്‍.

തുമ്പിക്കൈ
നിന്‍റെ ആജ്ഞകള്‍ക്ക്‌
ഉയര്‍ത്തുവാനും താഴ്ത്തുവാനും
ശ്വാസത്തിന്‍റെ ദീര്‍ഘദൂരം.

ചെവിക്കുടകള്‍
നിനക്ക്‌ വന്‍വിശറി
എനിക്ക്‌ അസഹ്യ കേള്‍വിയെമറക്കാന്‍
വൃഥാവ്യായാമം.

കുന്നുപോലുള്ള ശരീരത്തില്‍
കയറുകയും ഇറങ്ങുകയുമാവാം
അനാവശ്യ സ്പര്‍ശനങ്ങള്‍
എനിക്കു ചൊറിയുമെങ്കിലും

എന്‍റെ കണ്ണിലേക്കു മാത്രംനോക്കരുത്‌.
അവിടെ കാനനഭംഗി കാണാം
പച്ചയുടെ ഇരുട്ട്‌.
എന്‍റെ ഉത്സവക്കാഴ്ച്ച
നിനക്ക്‌ ദുസ്വപ്നം.
അരുവികളുടെ കുത്തൊഴുക്ക്‌
ഈര്‍പ്പമുള്ള കാടിന്‍റെ സ്ത്രൈണത
കരിമ്പിന്‍റെയും ഈറ്റയുടെയും രുചി
പെണ്ണാനയുടെ ഗന്ധം
പുല്‍മേടുകളുടെ ഇറക്കം
കുന്നിന്‍ പുറങ്ങളുടെ കയറ്റം
പിഴുതെറിഞ്ഞ കാനന വന്യത
ഇടിമുഴക്കങ്ങള്‍, പേമാരികള്‍

എന്‍റെ കണ്ണില്‍ നിന്…

നഷ്ട്ടം.

ദേശം വിട്ടു  പറന്നു പോകുന്ന കിളികള്‍ കിതപ്പാറ്റാന്‍ പറന്നിരുന്ന  വന്മരത്തെ യാത്രക്കിടയില്‍  മറന്നു പോകുന്നു. മരം  കിളിയുപേക്ഷിച്ച തൂവലിനേയും മൃദുസ്പര്‍ശത്തെയും  ഓര്ത്തുവെക്കുന്നു. പറന്നുപോകുന്ന പറവകളോട്,  മേഘങ്ങളോട്, അസ്തമിച്ചുപോകുന്ന ദിനങ്ങളോട് മരം  കിളിയെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ച് ആകാശം നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പിടുന്നു.  ശിഖരങ്ങളും  തായ്ത്തടിയും നഷ്ട്ടപ്പെട്ട കുറ്റിമരമായി  മരണത്തിന്റെ  ചിതല്‍ തീറ്റയായി  സ്വയം നഷ്ട്ടപ്പെടുമ്പോഴും വേരുകള്‍ ഭൂമി തുളച്ച് തുളച്ച്  കിളിയുടെ ഓര്‍മ്മകളെ തേടുകയാണ്. വേദനയുടെ മുറിപ്പാടില്‍ നിന്റെ മുനയുള്ള ചുണ്ടുകള്‍ കൊത്തുമ്പോള്‍ നീറുന്ന ഒരുനിമിഷത്തിന്റെ  നീറ്റലിനായി ജീവിതം നീളുകയാണ്.

ശവം

വഴിയില്‍ ഒരു ശവം
നായ്ക്കള്‍ പോലും തൊടാന്‍ അറയ്ക്കും;
ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍
ഭീരുവായിരുന്നു.