രാത്രി

നിലാവസ്തമിച്ച രാത്രിക്കൊപ്പം
നക്ഷത്രങ്ങളും മാഞ്ഞുപോകും.
പകലുകള്‍
കടലുകള്‍ പോലെ വന്നു നിറയും.
രാത്രി ഓര്‍മ്മ മാത്രമാകും.
മിന്നാ മിന്നികളെ സുന്ദരികളാക്കുന്ന,
ആകാശത്തെ ദീപച്ചാർത്തില്‍ കുളിപ്പിക്കുന്ന,
ശവമാടങ്ങളെ ജീവന്‍ വെയ്പ്പിക്കുന്ന,
നിശ്ശബ്ദതക്കു സൌന്ദര്യം നല്‍കുന്ന
ഏകാന്ത രാവുകളേ,
ഇരുട്ടിന്റെ മഹിമ എത്ര മഹനീയമാണ്.
ഇരുട്ടിലേക്ക് നിലാവ് കത്രിച്ചു വീഴുമ്പോള്‍
കാന്‍വാസില്‍
മഞ്ഞ ചാലിച്ച ഒരു ചിത്രം
വാര്‍ന്നു വീഴും പോലെ
മണല്‍ വിരിച്ച മുറ്റം സജീവമാകുന്നു.
ഇരുളിനെ ഉലയ്ക്കുന്നൊരു കാറ്റും
കാറ്റില്‍ മിന്നുന്നൊരു നിലാവും
ഭൂമി തന്നെയൊരു ചിത്രതലമായി മാറുന്നു.
വിഷത്തെ പ്രണയിക്കുന്നൊരുവനെപ്പോലെ
ഇരുട്ട് കുടിച്ചു തനിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍
പരേതാത്മാക്കള്‍ എന്നെ വന്നു വിളിക്കുന്നു.
അവരെനിക്കൊരു കവിത ചൊല്ലിത്തരുന്നു.
വെളുത്ത പൂക്കളുടെ
ഒരു പൂച്ചെണ്ട് സമ്മാനിക്കുന്നു.
ഞാനവര്‍ക്ക് പുളിച്ച കള്ളും
പച്ചച്ചോരയും നല്‍കുന്നു.
ഇലഞ്ഞിമരം പനിച്ചു തുള്ളുന്നു.
ഈ രാത്രി എത്ര സുന്ദരമാണ്.
എത്ര രഹസ്യം നിറഞ്ഞതും
ജുഗുപ്സാവഹവുമാണ്.
ഉറങ്ങിപ്പോയ മനുഷ്യരുടെ
ഈ രാത്രിയില്‍
ഒരു നക്ഷത്രം ഭൂമിയില്‍ ഊര്‍ന്നിറങ്ങി.
അതൊരു മഞ്ഞിന്‍ കണത്തെ ഉമ്മവെച്ചു.
ഈ രാത്രിയില്‍
ഒരു മഴ പെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍,
ഇടി മിന്നലുകള്‍
ശിരസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയിരുന്നെങ്കില്‍,
വൈദ്യുതിപോലെ
ഭൂമിയില്‍ ഞാന്‍ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നെങ്കില്‍-. .....


Comments

  1. നന്നായിരിക്കുന്നു കവിത..
    ഇരുട്ട് അത്ര സുന്ദരമൊന്നുമല്ലാട്ടോ...
    എനിക്ക് പേടിയാ...

    ReplyDelete
  2. ഇരുളിത്രമേല്‍ സുന്ദരമാണ് അല്ലെ.. നല്ല ഭാവന

    ReplyDelete
  3. ഏകാന്തതയുടെ ഇരുള്‍ വീഥികളില്‍ കണ്ണ് വെട്ടി തുറക്കട്ടെ സ്വര്‍ഗ്ഗനിലാവുകള്‍ !ആശംസകള്‍ മാഷേ ..

    ReplyDelete
  4. ഈ രാത്രിയില്‍
    ഒരു നക്ഷത്രം ഭൂമിയില്‍ ഊര്‍ന്നിറങ്ങി.
    അതൊരു മഞ്ഞിന്‍ കണത്തെ ഉമ്മവെച്ചു.
    ഈ രാത്രിയില്‍
    ഒരു മഴ പെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍
    ഇടി മിന്നലുകള്‍
    ശിരസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയിരുന്നെങ്കില്‍
    വൈദ്യുതിപോലെ
    ഭൂമിയില്‍ ഞാന്‍ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നെങ്കില്‍...:)

    ReplyDelete
  5. പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തെ,

    കവിത വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്. ആശംസകള്‍

    സ്നേഹത്തോടെ,
    ഗിരീഷ്‌

    ReplyDelete
  6. ആത്മാവിന് ഇരുട്ടിനോടായിരിക്കുമോ പ്രിയം ..ആര്‍ക്കറിയാം..

    ReplyDelete
  7. നല്ല കവിത.

    പക്ഷേ

    ‘ഈ രാത്രി എത്ര സുന്ദരമാണ്.
    എത്ര രഹസ്യം നിറഞ്ഞതും
    ജുഗുപ്സാവഹവുമാണ്.”

    എന്ന ഭാഗം പരസ്പര വിരുദ്ധമായി.
    ജുഗുപ്സാവഹം എന്നാൽ വെറുപ്പുളവാക്കുന്നത് എന്നാണല്ലോ അർത്ഥം.

    ReplyDelete
    Replies
    1. രാത്റി സുന്ദരമാണെന്നു പറയുമ്പോഴും ഈ വരികള്‍ കൂടി ജയന്‍ വായിച്ചിരിക്കുമല്ലോ.
      വിഷത്തെ പ്രണയിക്കുന്നൊരുവനെപ്പോലെ
      ഇരുട്ട് കുടിച്ചു തനിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍...
      വെറുപ്പും വിദ്വേഷവും രഹസ്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ രാത്രിയില്‍, ഇരുട്ടില്‍ സൌന്ദര്യം കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഇവിടെ.
      വായനക്കും തുറന്ന അഭിപ്രായത്തിനും നന്ദി.

      Delete
  8. എവിടേയും അല്പം വെളിച്ചം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടാകും, ഇരുട്ടിലും.
    ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

    ReplyDelete
  9. നന്നായിരിക്കുന്നു
    വൈദ്യുതി പോലെ എന്നാ ഉപമ വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നി

    ReplyDelete
  10. ആഹാ ...
    ഒരു രാതി വന്നിരുന്നുവെങ്കില്‍ ...
    ആ രാത്രിക്ക് വേണ്ടി ഞാനെന്റെ
    വെള്ളിച്ചത്തെ കെടുത്തി കാത്തിരിക്കുന്നു

    ReplyDelete
  11. ഒരു നക്ഷത്രം ഭൂമിയില്‍ ഊര്‍ന്നിറങ്ങി.
    അതൊരു മഞ്ഞിന്‍ കണത്തെ ഉമ്മവെച്ചു.

    ഒരു രത്നം പിറന്നു വന്നു...കവിത..

    ReplyDelete
  12. മുകില്‍ എടുത്തെഴുതിയ വരികള്‍......ഞാനും എഴുതുന്നു...

    ReplyDelete
  13. ആഹാ...നല്ല കവിത...ഒരുപാടിഷ്ടം...

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

പ്രണയം വിപ്ലവമാണ്

ആരാണ് രക്തസാക്ഷി?

സ്നേഹം എന്നാല്‍ എന്താണ്?