Posts

Showing posts from February, 2014

***വേനൽ കിറുക്കന്മാർ

വേനലിൽ ആരുടെ തലയിലും  കവിത വിരിയുകയില്ല.
സൂര്യൻ ഉരുകി ഒലിക്കുന്ന  വേനൽ ഉച്ചകളിൽ  ദാഹം ദാഹം എന്നുമാത്രം  മനസ്സ് പുലമ്പുന്നു. എങ്കിലും ഉച്ചച്ചൂടിൽ ഇറങ്ങി നടന്ന  കിറുക്കന്മാരുണ്ട്. അവർ വിളഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന  തണ്ണീർമത്തനുകൾ പറിക്കാനോ  പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു നദി കോരിക്കുടിക്കുവാനോ  ഇറങ്ങി തിരിച്ചവരല്ല. വേനൽ ചില്ലകളിൽ  അവർ പകലിന്റെ തേവിടിശ്ശികളെ തിരക്കുന്നു. വിയർപ്പു ചാലുകളിൽ  അവർ പുഴക്കിതപ്പിന്റെ ഗന്ധം നുകരുന്നു. കൊയ്തുപോയ പാടങ്ങളിൽ  ഒരു പക്ഷി വിശന്നു കരയുന്നത് കാണുന്നു. കണിക്കൊന്നകളിൽ  മഞ്ഞപുലികൾ തുള്ളിക്കളിക്കുന്നത്‌ കാണുന്നു. വേനൽ പാടത്ത് കലപ്പയുമായി കർഷകർ ഇറങ്ങുന്നുണ്ട്.  അവർക്കും തലനിറച്ച്  കിറുക്കാണ്‍. കിറുക്കന്മാർക്കുമാത്രം ഇറങ്ങി നടക്കാനാവുന്ന വേനലേ നിന്റെ മഞ്ഞയെ ഞാൻ കെട്ടിപിടിക്കുന്നു. മഞ്ഞക്കിളികൾ നിറഞ്ഞ ആകാശമേ  നിന്നെ ഞാൻ മുത്തം വെക്കുന്നു.

***ജോണിനും വാന്ഗോഗിനും അയ്യപ്പനും സമർപ്പിക്കുന്നു.