Posts

Showing posts from March, 2015

നിന്റെ കവിതകൾ

നിന്റെ കവിതകൾ വായിക്കുന്പോൾ
ഞാനൊരു ചെറു കാറ്റാവുന്നു.
എള്ള് വിതച്ച നിന്റെ വയലേലയിലേക്ക്
പറന്നു പോകുന്നു.
നിന്റെ കുടിലിന്റെ മുറ്റത്ത്
ഞാനൊരു മുക്കൂറ്റി പൂവായി വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. 
ഞാൻ നിന്റെ കൃഷ്ണയെ കാണുന്നു.
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ കൃഷ്ണമാനിനെ കാണുന്നു.

നിന്റെ കവിതകൾ വായിക്കുന്പോൾ 
മേഘങ്ങൾ കറുത്തുപോയ ഒരു ആകാശക്കുടയിൽ
പാടവരന്പിൽ നീ ഏകനായി നിൽക്കുന്നത് കാണുന്നു.
ശിലയായവനൊരു നീരാകുന്നു-
നിന്റെ സരസ്സിലേക്കൊരു അരുവി പുറപ്പെടുന്നു

നിന്റെ കവിതയിൽ നീ ഏകനായിരിക്കുന്പോൾ
നിന്റെ വേദനയുടെ മുറിവാകുന്നു ഞാൻ.
നിന്റെ ഏകാന്തയുടെ മുറിയിൽ
ഇരുട്ടായി ഞാൻ മറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു
നീ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ
നിന്റെ കാൽപാടുകളിൽ
ഞാൻ മുഖം ചേർത്തുവെക്കുന്നു

മുള്ള്

മുള്ളുകൾ തുളഞ്ഞു കയറിയാൽ
ചോര മാത്രമേ കിനിയൂ എങ്കിലും
മുള്ളുമരമായി ജനിച്ചവന്റെ ചങ്കിൽ
എന്റെ മുള്ളേ നീയിങ്ങനെ
എന്റെ കിളിയെ വേദനിപ്പിക്കാതെ
എന്നൊരു പ്രാർത്ഥന
കുരുങ്ങി കിടപ്പുണ്ടാകും

മുള്ളായി പിറന്നവന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും
മുള്ളുകൾ ഊരിവലിച്ചെടുക്കുകിൽ
അവനൊരു ചുവന്ന പുഷ്പമാകും
പനിനീർ പൂക്കളേക്കാൾ സുഗന്ധി.

ക്രിസ്തുവിന്റെ തലയിലിരുന്ന മുള്ള്
ചോദിച്ചുവത്രേ?
ഈശോയെ..
ഈ ഞാനോ അതോ നീയോ മുള്ള്?
ഈശോ പറഞ്ഞു
അവർ മുള്ളിനെ
മുള്ളുകൊണ്ട് എടുക്കുന്നവരത്രേ.