എന്റെ കുത്തികുറിക്കലുകൾ

പിഴിഞ്ഞെടുത്തു കുപ്പികളിൽ നിറച്ചു
മാർക്കറ്റിൽ ലഭ്യമാണു വീര്യമുള്ള എന്റെ രക്തം.
നിങ്ങളുടെ പദവിയും
കീശയുടെ കനവുമനുസരിച്ചു
ബ്രാന്റുകൾ ശരിയായി തെരഞ്ഞെടുക്കുമല്ലോ

എന്റെ കവിതയിൽ നിന്നും കടം കൊണ്ട
രണ്ടുവരികളാണു നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ.

 പ്രണയത്തിൽ ആയ രണ്ടു കവിതകൾ ആണു നാം.
പരസ്പ്പരം ചൊല്ലിക്കേൾപ്പിക്കുന്ന രണ്ടു കാവ്യങ്ങൾ.

 എന്റെ വേരുകളിൽ നീറിപ്പിടിച്ച അഗ്നി
നിന്റെ കരളിൽ ആളിക്കത്തുന്നു.
പരസ്പ്പരം തീ വാരിയൂട്ടുന്ന ഈ നിത്യതയാണോ ജീവിതം?

പരസ്പ്പരം ഇഴ ചേരുന്ന രണ്ടു സ്വപ്നങ്ങൾ ആണു നാം.
അതുകൊണ്ടാണു എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും
പറന്നുപോയ ആ പൂങ്കുരുവി
നിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ മയിലായി പറന്നിറങ്ങിയത്‌.

നീ ഇല്ലാത്ത ഏദനാണു
സഖീ, ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്നത്‌.

 ശിഖരങ്ങളേ നിങ്ങൾ നിന്നു പോയതെന്തേ?
ആകാശത്തിനു അതിരുകൾ ഇല്ലെന്നു
നിങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടെ? 

പുറത്തേക്കുള്ള വാതിലുകൾ അല്ല
അകത്തേക്കുള്ള വാതിലുകൾ

 നിഴലുകൾ കെട്ടിപിടിക്കുന്ന ഈ വിരസത തീരുന്നില്ലല്ലോ

 ഞാൻ അവിടെത്തന്നെയുണ്ട്‌.
നിന്നെ കണ്ടെത്തിയ ആ താഴ്‌വരയിൽ.
നീ ഉദിച്ചുയരുന്നതും കാത്ത്‌.

 എന്റെ കണ്ണുകൾക്കുപകരം
എന്നരികിൽ നീ ഉണ്ടാവുമെന്നറിയാം.
എന്നാൽ എന്റെ ഉൾക്കണ്ണായി
നീ എന്നിൽ ഉണ്ടാവുമോ?

  നിന്നെ പ്രകാശിപ്പാനുള്ള കണ്ണാടിയോ
നിന്നെ ആവിഷ്ക്കരിക്കാനുള്ള ശിലയോ
അല്ല ഞാൻ.
നിന്റെ ആത്മാവു തന്നെ.

  ലില്ലിപ്പൂക്കളുടെ ഗ്രാമമേ
ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.

 എന്റെ കാട്ടാറിനെ ഞാൻ തേടിവരുന്നു.

  ഈ ജലാശയം നിന്റേത്‌.
ഞാൻ വെറും തോണിക്കാരൻ.
യാത്രകൾ തീരുന്നേയില്ല.

  കിഴക്കുണർന്ന കിളികളെപ്പോൽ നീ ചിരിക്കൂ...
കാട്ടിലൂറും ജലം പോലെ ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കട്ടെ.

  മറ്റുള്ളവർക്ക് നീ ഒരു മഹാ സമുദ്രം.
ഞാനുമ്മവെക്കുന്പോൾ നീയൊരു തുഷാരബിന്ദു.

  കരളിലൂറിയ വേദനയാണ് വിരിഞ്ഞുവന്നത്,
പൂവെന്നു കരുതി നീയത് ചൂടി നടക്കല്ലേ

  കിളച്ചു മറിച്ചതും എന്നെ
നട്ടതും എന്നെ,
തളിരിട്ടതെല്ലാം നീ...

  വേദനയുടെ മാമരം വെട്ടി പണിത കട്ടിലാണു.
ഉറങ്ങുവതെങ്ങിനെ?

  ഊഷ്മള പ്രഭാതമേ
എന്റെ ചന്ദ്രികയെ കണ്ടുവോ നീ... 

 സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരുന്നു
നരകത്തെ കൂട്ടു പിടിക്കുന്നു നാം.

  ഓരോ വൻകരക്കരികിലും
ഒരു സങ്കട പെരുങ്കടൽ അലയടിക്കുന്നു.

  മരങ്ങൾ എല്ലാം കവിതകളിൽ ചേക്കേറിയിരിക്കുന്നു.
കിളികളെല്ലാം വാക്കുകളായി പറന്നു പോയിരിക്കുന്നു.
കുന്നുകൾ കോരിയെടുത്ത്‌
കുഴികളെല്ലാം അടച്ച്‌ സമത്വം നിറഞ്ഞു വരുന്നു. 

  എന്നെ കൂടാതെ ഒരു വഴി നഗരത്തിലേക്കോടിപ്പോകുന്നു.

   എന്റെ ആകാശമെന്നും
നിന്റെ ആകാശമെന്നും
രണ്ട്‌ ആകാശങ്ങൾ ഉണ്ട്‌.
അതിരുകൾ അവ്യക്തമാണെങ്കിലും
ഒന്നറിയാം.
നിന്റെ ആകാശം തീരുന്നിടത്ത്‌
എന്റെ ആകാശം ആരംഭിക്കുന്നു.

   ഞാൻ അർദ്ധവിരാമത്തിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതിനെ
നീ പൂർണ്ണവിരാമത്തിൽ സംഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ
നമ്മൾ എന്നൊരു വാക്യമുണ്ടാകുന്നു

  കൊഴിഞ്ഞുപോയ ഇലകളെക്കുറിച്ചല്ല
മാഞ്ഞു പോയ സുഗന്ധങ്ങളെ പറ്റിയുമല്ല
വിരിയാൻ മറന്നുപോയ പുതു തളിരുകളെ പറ്റി...

   വേരുകളിലൊക്കെ നീറിപ്പിടിച്ചിട്ടും
ഇലകൾ വിരിച്ച്‌ ഇന്നലെപ്പെയ്ത മഴയെപ്പറ്റി
വാചാലരാവുകയാണു നാം

   എന്നെ വേവിച്ചെടുത്ത്‌
എന്നെ പങ്കിട്ട്‌ കഴിക്കുകയാണവർ.
എന്റെ പങ്കിനു കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാൻ.

   നീ എനിക്കു മേൽ ചാരിവെച്ച ഗോവണിയിലൂടെ
ഞാൻ നിന്നിലേക്ക്‌ കയറിപ്പോകുന്നു.

   കുഞ്ഞ്‌ അമ്മയുടെ മുലഞ്ഞെട്ട്‌ തേടും പോലെ
എന്റെ ശിരസ്സ്‌ നിന്റെ കൈ വിരലുകളെ തേടുന്നു...

   എന്റെ ഹൃദയം തൊടുത്തുവിട്ട ആകാശം
നിന്റെ ഭൂമിക്ക് കുട നിവർത്തുമ്പോൾ

   കടലിൽ കിടക്കുന്ന മത്സ്യത്തെ
കലത്തിലെ കറിയാക്കുന്നതിനേക്കാൾ
വലിയ മഹകാവ്യമൊന്നും ആരും എഴുതിയിട്ടില്ല.

   ഓരോ കല്ലും എന്റെ ഉള്ളിലേക്കു എറിയാം.
ഞാനൊരു കല്ലിൻ കൂമ്പാരമാവും വരെ.

  ഇരുട്ടിൽ വെളിച്ചം തേടി അലയുകയല്ല ഞാൻ.
മഹാവെളിച്ചങ്ങൾക്കിടയിൽ
നീ കത്തിച്ചുവെച്ച ചിരാത്‌ തേടി അലയുകയാണു.

  ഓർമ്മകളുടെ ചെപ്പു തുറന്ന്
എല്ലാ ഓർമ്മകളേയും കുലുക്കി കളഞ്ഞ്‌
നീ എന്ന ഒരോർമ്മയെ മാത്രം
അതിൽ നിറച്ച്‌ ഞാനിരിക്കുന്നു.

  ഇപ്പോൾ ജീവിതം ഒറ്റനാദത്തിലുള്ള ഒരു ഗാനം.

  വെളിപാടുകളായി നീ എന്നിലേക്ക്‌ വന്നു നിറയുന്നു.
വചനങ്ങളായി നീ എന്നെ കേൾക്കുന്നു.

  വേദനകൾ മറക്കാൻ ഒരു വേദന സംഹാരി ഇല്ലാതെ
ജീവിതം എങ്ങനെ സാദ്ധ്യമാണ്.
നാളെ അതെന്നെ കൊന്നു തിന്നാലും...

  നിന്റെ അടിവയറ്റിൽ ഞാൻ നട്ട നാരകം
പുരക്കുമേൽ പടർന്നിരിക്കുന്നു.
നിന്റെ വേദനയായി ഇനിയത്‌ ആകാശം കവരും.
എത്ര കയ്പ്പായാലും നാരകത്തിന്റെ തണുപ്പേ
നിന്നെ വെട്ടി മാറ്റുവാൻ ആവില്ലല്ലോ.

  എന്റെ പ്രൊഫൈൽ ചിത്രമാക്കി ഞാൻ നിന്നെ കളങ്കപ്പെടുത്തുകയില്ല

  നിന്റെ ചുംബനത്താൽ മരിക്കുകയും
നിന്റെ ചുംബനത്താൽ പുനർജ്ജനിക്കുകയും
ചെയ്യുന്ന നിത്യതയെ ജീവിതം എന്നു വിളിക്കാം

  നിന്റെ പ്രണയത്തേക്കാൾ വലിയ കടൽ
ഞാൻ നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ പ്രിയേ...

  നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞൊരു ഉന്മാദത്തിന്റെ
നീലത്തടാകമാണു പ്രിയേ നമ്മുടെ പ്രണയം.
അതിൽ വിരിയുന്ന ഓരോ ലില്ലിപ്പൂക്കളും
ഞാൻ നിനക്കു നൽകിയ വസന്തത്തിന്റെ കവിതകളാണു.

  കൂട്ടിലെ കിളിയാകുവാനല്ല,
ആകാശത്തിലെ പറവയാകാനാണു
ഞാൻ നിന്നെ ഇത്രയും ചേർത്തുമ്മവെച്ചത്‌.

  ഹൃദയത്തിനും പ്രണയത്തിനും എന്റെ പതാകക്കും ഒരേ നിറം

  പ്രണയത്തിന്റെ രാഷ്ട്രം പണിയുവാൻ
ഒരു ചാവേർ പടയുണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നു.
വീറുള്ളവർക്ക്‌ അണിചേരാം

   ഓരോ ദിനവും ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു.
സന്ധ്യ പരിതപിക്കുന്നു.
രാത്രി കറുത്ത പതാക നാട്ടിയിരിക്കുന്നു.
നക്ഷത്രങ്ങൾ കുറ്റം ഏറ്റെടുക്കുന്നു.
നിരാശയുടെ പുലരി കരഞ്ഞു പിറക്കുന്നു.

  എല്ലാ ചരിത്രവും തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപുള്ള
ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്‌ ചങ്ങാതി.
അതിനെ കുറിച്ചു മാത്രമാണു എനിക്കിനി നിന്നോട്‌ പറയുവാനുള്ളത്‌

  ആഞ്ഞു പോകുന്നു ഉടലൊന്നു - നിന്നെ പുൽകുവാൻ
ആഞ്ഞു പോകുന്നു കരളൊരു - പൂവ്വായി വിടരുവാൻ.

  ഓർമ്മകളേ നിങ്ങളിങ്ങനെ നഗ്നരായി മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കാതെ...

   ഞാൻ ഒറ്റയായ വഴിയിലെ ഏകതാരകമാണു നീ

   നിന്റെ പാൽക്കടലിൽ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നൊരു സൂര്യനാണു ഞാൻ...

  എനിക്കൊരു ഭാഷയും ശരിയായി അറിഞ്ഞുകൂട ന്റെ കുട്ട്യേ.
ഹൃദയ ഭാഷ മാത്രമറിയാം.

   മനസ്സെഴുതുന്നതാണു എന്റെ വാക്ക്‌. വാക്കിലുണ്ട്‌ ഞാൻ.

  എനിക്കു കൂട്ടിരുന്നു മടുത്തുപോയ ഞാൻ

  എന്നെ നീ അറിയുന്നില്ലെങ്കിലും നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടല്ലോ

  നീ കവിതയായി ഇങ്ങനെ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ
 ഞാനെന്റെ വാക്കിന്റെ നഗ്നതയിൽ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു

   നാമൊരുമിച്ചു തോണി തുഴഞ്ഞൊരു തടാകം
 ഇങ്ങനെ വറ്റിപ്പോകുകിൽ
 പറന്നു പോകുന്നു അരയന്നങ്ങൾ ; നമ്മുടെ ആത്മാവുകൾ
അവസാന നാളുകളിൽ പറന്നുപോകുന്നതുപോലെ,
ഓമലേ നിന്റെ വിരലിൽ എന്റെ വിരലുമ്മവെച്ചതുപൊലൊരു
കനകാംബരം വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു,
നാം പാതി വഴിയിലുപേക്ഷിച്ച വാക്കുകൾ
മുളച്ചു വിളഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു

  സോറി ഡോക്ടർ. എന്റെ പ്രമേഹം മാറുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.
 ചുണ്ടുകൾ വഴി പകരുന്ന മധുരം എനിക്കവസാനിപ്പിക്കാൻ ആവില്ല.

  നിന്റെ കവിതകളിലെ ഇലഞ്ഞിമരമാണ് ഞാൻ.
നീ എന്നെഴുതിയതെല്ലാം ഞാൻ എന്ന് വായിക്കുന്ന പൂമരം.

Comments

  1. എഫ് ബി വാളിൽ കുത്തിക്കുറിച്ചതാണ്. ഇനി ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ.

    ReplyDelete
  2. ചിട്ടപ്പെടുത്തി വെവ്വേറെയാക്കി തരംതിരിച്ചാല്‍ കവിതകള്‍ക്ക് മധുരം വര്‍ദ്ധിക്കും.
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  3. ഓരോ വാക്കും ഓരോ വരിയും ഹൃദ്യം......

    ReplyDelete
  4. ഇവിടെ മാത്രമല്ല, വായനക്കാരുടെ മനസ്സിലും കിടക്കട്ടെ

    ReplyDelete
  5. പരസ്പ്പരം ഇഴ ചേരുന്ന രണ്ടു സ്വപ്നങ്ങൾ ആണു നാം.
    അതുകൊണ്ടാണു എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും
    പറന്നുപോയ ആ പൂങ്കുരുവി
    നിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ മയിലായി പറന്നിറങ്ങിയത്‌.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

പ്രണയം വിപ്ലവമാണ്

ആരാണ് രക്തസാക്ഷി?

സ്നേഹം എന്നാല്‍ എന്താണ്?