Posts

Showing posts from May, 2016

എരുക്ക്

പ്രേമത്തിന്റെ ചുടുകാറ്റിൽ
ഞാൻ ഉലഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു
കാത്തിരിപ്പിന്റെ കളിയോടം മുങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്തു
ഈ രാത്രി കനത്തു നിൽക്കുന്നു.
ഒരു പൂ പോലും വിരിയാതെ മുറ്റം
നിന്റെ വരവിനായി കാതു കൂർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു 
മിന്നാമിന്നികൾ പോലും വെളിപ്പെടാൻ മടിക്കുന്ന
ഈ രാത്രി അസ്തമിച്ചു പോകും
എങ്കിലും ഇരുട്ടിന്റെ മേലാപ്പിൽ നിന്നും
ഞാൻ മോചിതനാവുകയില്ല.
കുന്നിറങ്ങിവന്ന കാറ്റും
കടൽ താണ്ടിവന്ന മഴയും
എങ്ങോ ഓടി ഒളിച്ചത് കണ്ടില്ലേ?
നീ നടന്നുപോയ വഴികളിൽ
എന്റെ ചുംബനങ്ങൾ അനാഥമാവുന്പോൾ
വേനലുരുകി ഞാൻ അദൃശ്യനായേക്കാം
എന്റെ തൃഷ്ണകൾ പൂക്കുന്ന എരുക്ക്
മരുഭൂമികളിൽ നിന്നെ കാത്തു നിൽക്കും
ഓരോ സഞ്ചാരിയിലും അത് നിന്നെത്തേടും
ഓരോ നിഴലിലും നമ്മുടെ പ്രേമത്തിന്റെ നർത്തനം കാണും 
നാദമായി നീ ഒഴുകി വന്നെങ്കിൽ
- എന്നത് കാറ്റിനോട് പിറു പിറുക്കും
നീ വന്നണയും വരെ.

വേനൽക്കൊന്പ്

നീച മൃഗത്തിൻ കോമ്പല്ലിൽ കുടുങ്ങിയ
ചോര പിടഞ്ഞു ചോദിക്കുന്നു
കാഴ്ച കാണാൻ വന്നു കണ്ണീരൊഴുക്കിയ
മുതലയുടെ വിരൽ തൊട്ടു ചോദിക്കുന്നു.
ഉണങ്ങിയ രക്തമണം തേടിവന്ന
കുറുനരിയുടെ കണ്ണിൽ കുത്തി ചോദിക്കുന്നു...
ചോദ്യങ്ങൾ ഒഴുകുന്നു
തീ പിടിച്ച വേനലിൻ കൊമ്പിൽ
നിന്നു മറു കൊമ്പിൽ
എവിടെ?

അദൃശ്യം

ചുണ്ടുകളില്ലാതെ
ഞാൻ നിന്നെ ചുംബിക്കുന്നു.
കൈകൾ കൊണ്ടല്ലാതെ
ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ മാറിടത്തിൽ ചേർക്കുന്നു.
അഗാധമായ ഒരു വിസ്മയത്തിൽ 
ഞാൻ അദൃശ്യനാവുന്നു.
വിസ്മൃതി എന്നെ വലയം ചെയ്യുന്നു.
ഉന്മാദത്തിന്റെ ഒരു തിരി വെളിച്ചം
എന്നെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്നു.