എരുക്ക്

പ്രേമത്തിന്റെ ചുടുകാറ്റിൽ
ഞാൻ ഉലഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു
കാത്തിരിപ്പിന്റെ കളിയോടം മുങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്തു
ഈ രാത്രി കനത്തു നിൽക്കുന്നു.
ഒരു പൂ പോലും വിരിയാതെ മുറ്റം
നിന്റെ വരവിനായി കാതു കൂർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു 
മിന്നാമിന്നികൾ പോലും വെളിപ്പെടാൻ മടിക്കുന്ന
ഈ രാത്രി അസ്തമിച്ചു പോകും
എങ്കിലും ഇരുട്ടിന്റെ മേലാപ്പിൽ നിന്നും
ഞാൻ മോചിതനാവുകയില്ല.
കുന്നിറങ്ങിവന്ന കാറ്റും
കടൽ താണ്ടിവന്ന മഴയും
എങ്ങോ ഓടി ഒളിച്ചത് കണ്ടില്ലേ?
നീ നടന്നുപോയ വഴികളിൽ
എന്റെ ചുംബനങ്ങൾ അനാഥമാവുന്പോൾ
വേനലുരുകി ഞാൻ അദൃശ്യനായേക്കാം
എന്റെ തൃഷ്ണകൾ പൂക്കുന്ന എരുക്ക്
മരുഭൂമികളിൽ നിന്നെ കാത്തു നിൽക്കും
ഓരോ സഞ്ചാരിയിലും അത് നിന്നെത്തേടും
ഓരോ നിഴലിലും നമ്മുടെ പ്രേമത്തിന്റെ നർത്തനം കാണും 
നാദമായി നീ ഒഴുകി വന്നെങ്കിൽ
- എന്നത് കാറ്റിനോട് പിറു പിറുക്കും
നീ വന്നണയും വരെ.

Comments

  1. കവിത എരുക്കിന്‍ പാലുപോലെ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന ഒരു വെളുപ്പ് മനസ്സില്‍ ഇറ്റിക്കുന്നു.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ആരാണ് രക്തസാക്ഷി?

പ്രണയം വിപ്ലവമാണ്

സ്നേഹം എന്നാല്‍ എന്താണ്?